شعر
ماهنی شکفتن
صدای « قوپوز » را دوست دارم
وقتی که سکوت سهند را می شکند
و ترا که
دامن گلدارت
بوی پونه های وحشی را
در باد می پراکند
می رقصی !
دست باغ های سیب در دستت
و دستمالی از شکوفه را می تکانی
بر دامن سهند
شکوفه های سیب
با صدای قوپوز
از خواب بیدار می شوند
و « ماهنی » شکفتن را سر می دهند
ساعت دو بار نواخت !!
من و او
در ممنوعه ترین لحظه ها
« باغ ملی » را گز کردیم
و گزمه ها خیال شان تخت بود
و ما خیال مان
روی نیمکتی نشسته بود ، تخت
درختچه ها سایبانان مهربانی بودند !
او گنجشک های لبخند را
از لبانش پر می داد
و من مسحور ،!
گز می کردیم
گوش گزمه ها کر
غزل ــ غزل
گیلاسی از جنون را
سر می کشیدم
ساعت دو بار نواخت
و من و او
پله
پله
پله
پله
پایین
آمدیم
و سکانس بعد
راهروی بیمارستانی
راه ما را جدا کرد
او گنجشک های اشک را
از چشم هایش پر می داد
و من ...
ساعت دو بار نواخت
ساعت دو بار نواخت
***
محبوب من !
به راستی گاه شعر
اعتراف به ناگفته های ممنوعه است . لئی»:در اصل پرنده ای افسانه ای ست، موجودی که در یک پلک به هم زدن ناپدید می شود ، و در فولکلور آذربایجان نماد خفقان و سفیر تاریکی و دهشت است
«قیر آت»:اسب کوراؤغلو
«روشن»: نام اصلی کوراؤغلو
*(شهر خالی ست ز عشاق، بود کز طرفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند)
ساعت دو بار نواخت !!
من و او
در ممنوعه ترین لحظه ها
« باغ ملی » را گز کردیم
و گزمه ها خیال شان تخت بود
و ما خیال مان
روی نیمکتی نشسته بود ، تخت
درختچه ها سایبانان مهربانی بودند !
او گنجشک های لبخند را
از لبانش پر می داد
و من مسحور ،!
گز می کردیم
گوش گزمه ها کر
غزل ــ غزل
گیلاسی از جنون را
سر می کشیدم
ساعت دو بار نواخت
و من و او
پله
پله
پله
پله
پایین
آمدیم
و سکانس بعد
راهروی بیمارستانی
راه ما را جدا کرد
او گنجشک های اشک را
از چشم هایش پر می داد
و من ...
ساعت دو بار نواخت
ساعت دو بار نواخت
***
محبوب من !
به راستی گاه شعر
اعتراف به ناگفته های ممنوعه است .
محبوب من ! سئوگیلیم !
محبوب من سئوگیلیم
شاعران دنیای عحیبی دارند شاعیرلرین أن آیین دونیالاری وار
و دنیا و دونیانین
شاعرانی عجیب ، أن آیین شاعیرلری
پرسش ات بی معنی ست سورغون معناسیزدیر
باید به این دنیا پای بگذاری دونیانی آددیملاماق گرک دیر
و لمس اش کنی و تامسینماق
زندگی با عجیب ترین کودکان جهان یاشاماق دونیانین أن آیین اوشاق لاریلا
توی کلبه ای بالای درخت آغاج باشیندا قورولان ائوجیک ده
در جزیره ای ناشناخته تانینماز بیر آدادا
آنقدرها هم بدک نیست چوخدا دادسیز دئییل
« دو استکان شعر «ایکی ایستیکان شئعیر
عجیب می چسبد » یامان یاپیشار »(۱)
در فصلی که بیر فصیل ده کی
برودت احساس دویغولارین سازاقلیقی
زیر صفر درجه است صیفیردن ده أن آشاغی دیر
*** ***
محبوب من سئوگیلیم
شاعران سرزمین ناشناخته ای ... شاعیرلر تانینماز بیر اؤلکه ...
که ریسک سفر کؤچمک ریسکی نه
به امتحانش می ارزد یؤخلاماغینا ده یر
باید گیوه ها را کند چاریق لاری قوپاریب
و راهی شد و یوللانماق گرک دیر
قلب کودکان ، اوشاقلارین اوره یی
جهانی ست عاری از خار تیکان سیز بیر دونیادیر
و کوهی ست و بیر داغ
که بازتاب صدای توست کی سسینین سؤوشه سی دیر
پس آرام ــ آرام آنجاق آستاجا ــ آستاجا
با قلبت قدم بردار اوره یین له آددیملا
*** ***
آه ! محبوب من آه ! سئوگیلیم
بعد از خواندن این شعر بو شئعیری اوخویاندان سونرا
گریه نکن آغلاما
کلبه ی کوچک من منیم کیچیک ائوجیییمین
جنسش از کاغذی ماتاهی کاغاذدان دیر .
کاهگلی ست .
تا باغ مینیاتوری ...
می خواست با فرا غزل خویش خو کند
تا بلکه سبک تازه ای از عشق رو کند
می خواست با جسارت تُرد زنانه اش
با اشتیاق ،میخ در آهن فرو کند
می خواست کودکانه نخی توی هر غزل
با بادبادک اش بدود های و هو کند
می خواست مرد قصه ی نا خوانده اش شوم
با قهرمان قصه کمی گفتگو کند
تا باغ مینیاتوری قصه هاش را
تنها برای مردِ غزل آرزو کند
می خواستم فرای غزل ، قلب خویش را
با قلب گرُ گرفته ی من روبرو کند
می خواستم به لهجه ی سبز شمالی اش
همواره یک فرا غزل تازه رو کند
درک مبهمی ازخویش
به درک مبهمی از خویش می رسی در خویش
به مرز سلسله تشویش می رسی درخویش
کسی که عاشق تو بود بی خیال تو شد
در این میانه فقط فهم غصه مال تو شد
رسیده ای به نوک برج عاج میلادی ...
درست پای همین برج عاج دل دادی
تو هم به شیوه ی صادق هدایت اما نه !
برای خود کشی از خرق عادت اما نه !
پرنده ای شدی و پر گرفتی از ته دل
چه کام مهلکی آخر گرفتی از ته دل
سه شنبه بود و تو در صفحه ی حوادث دست ...
به دست می گشتی تا پریدی آخر دست
***
بخواب سهم تو از زندگی همین جوری
برای راحتی از خویش فرم ناجوری
بخواب سهم تو از زندگی خودآزاری ست
تو از اشاعه ی نفرت به خویش مجبوری
بخواب درد تو این تن بمیرد از عشق است
بخواب و باور کن عشق منشأ دوری
سه شنبه سینی خرما ، برای شادی روح...
دلت گرفته تر از این مراسم سوری
